: *కాలము*
23/04/17, 12:50:41 PM: +91 79811 59026: *కాలము*
రెండు ఆయనములు పూర్తి అయితే సంవత్సరము.
1.ఉత్తరాయణము:- పొందవలసిన మార్గము పొందుటకుమంచి కాలము.
2.దక్షిణాయనము:- అనుష్టానములకు సంబంధించి అనుకూలమైన కాలము(పవిత్రమైన కాలము)గణపతి నవరాత్రు లు,శారదా నవరాత్రులు, శ్రావణ మాసంలో మహాలక్ష్మీ అమ్మవారి సేవలు, నోములు వ్రతాలు అన్నీ ఈ ఆయనములో ఉంటాయి.
ఆయనములలో ఋతువులు. ఋతువులలో మాసములు, మాసమూలలో పక్షములు, పక్షములలో రోజులు, రోజులో పగలు రాత్రి.
రోజు అనుష్టానములో రాత్రి ఉండదు.
రాత్రి పడుకునే అంత వరకు మాత్రమే అనుష్టానము.
ఆచారము-చరతి-అలాకదులుట.
ఈశ్వరుడుఎలా చెప్పాడో అలాకదలాడుట.
“ఆచారవ లభతే ధర్మం”
ఎప్పుడైతే ఆచారాన్ని పాటిస్తావో అప్పుడు ధర్మం అలవడుతుంది.
ఎప్పుడైతే ధర్మాన్ని పాటిస్తావో అపుడు మనకు తెలియకుండానే భగవంతుని వైపుకు మనము తిరుగుతాము.
ధర్మము అనగా కాలము+దేశముతో ముడిపడి ఉండేదే ధర్మం.
ధర్మానుష్టానములో ఎప్పుడు కానీ సూర్యోదయ, సూర్యాస్తమయ సమయాలలో పడుకొనరాదు నిద్రించరాదు.
భగవదారాధనకు అనుకూలమైన కాలము.
ప్రాతః సంధ్య:- సూర్యోదయమునకు 88 నిమిషముల ముందు ఉన్నకాలము. పరమ యోగ్యమైన కాలము. బ్రహ్మ
ముహూర్తము.
ఉత్తర సంధ్య:- ప్రదోషకాలము. పడమటి సంధ్య వేళలో ఎలా ఉన్నాపడుకోరాదు. అనారోగ్యముతో ఉన్నా కనీసం పదినిమిషాలు కూర్చోనాలి.
“వృషీశ్వర యానంబున సంచరించుటది అభావ్యంబయ్యే”
ఉత్తర సంధ్యా సమయములో పరమశివుడు వృషభ వాహనము మీద తిరుగుచుంటాడని ఈ సమయంలో కేవలం భగవన్నామస్మరణ సంకీర్తన మాత్రమే చేయాలని దితితో కశ్యపుల వారు చెప్పారు.
భక్తిలో రకాలు
23/04/17, 4:05:40 PM: +91 91105 71415: భక్తిలో రకాలు
భగవంతుని పొందడానికి భాగవతంలో నవవిధభక్తులు అనగా 9 రకాలైన భక్తి మార్గాలు చెప్పబడినాయి. ఇందుకు ప్రామాణిక శ్లోకం భాగవతంలోని ప్రహ్లాద చరిత్ర ఘట్టంలో ఉన్నది. ఆ శ్లోకం: శ్రవణం కీర్తనం విష్ణోః
స్మరణం పాద సేవనం
అర్చనం వందనం దాస్యం
సఖ్యమాత్మ నివేదనం
'పై శ్లోకాన్ని పోతన తెనిగించిన విధం
తను హృద్భాషలసఖ్యమున్, శ్రవణమున్, దాసత్వమున్, వందనా
ర్చనముల్, సేవయు, నాత్మలో నెఱుకయున్, సంకీర్తనల్, చింతనం
బను నీ తొమ్మిది భక్తిమార్గంబుల సర్వాత్ముడైన హరిన్ నమ్మి స
జ్జనుడై యుండుట భద్రమంచు దలతున్ సత్యంబు దైత్యోత్తమా!
అనగా భగవంతుని పూజింపడానికి అనేక విధాలైన మార్గాలున్నాయి.
శ్రవణ భక్తి:
సత్పుతురుషుల వాక్యాలు, సంద్గ్రంథాలు విన్న మానవుడు మంచివాడుగా మారడానికి వీలవుతుంది. ఇది జ్ఞానానికి మార్గం చూపుతుంది. దీనివలన మానవులకు భగవంతుని పట్ల విశ్వాసం పెరుగుతుంది. పరీక్షిత్తు శ్రవణ భక్తి నాశ్రయించి మోక్షాన్ని పొందాడు.
కీర్తనా భక్తి:
భగవంతుని గుణ విలాసాదులను కీర్తించుట కీర్తనా భక్తి. భగవంతుని సాఅక్షాత్కరింప చేసుకోడానికి కీర్తన భక్తి ఉత్తమమైనది. వాల్మీకి, నారదుడు, తుంబురుడు, ప్రహ్లాదుడు, ఆళ్వారులు, నయనార్లు, రామదాసు మొదలైన వారు కీర్తన భక్తితో పరమపదం పొందారు.
స్మరణ భక్తి:
భగవంతుని లీలలను మనస్సులో నిలుపుకొని స్మరించుట స్మరణ భక్తి. ఇది నామస్మరణం, రూపస్మరణం, స్వరూపస్మరణం అని మూడు విధాలు. మునులు, ప్రహ్లాదుడు, ధ్రువుడు, తులసీదాసు త్యాగరాజు మొదలైన వారు స్మరణ భక్తితో ధన్యులైనారు.
పాదసేవన భక్తి:
భగవంతుని సర్వావయవాలలో ప్రాముఖ్యం వహించినవి పాదాలు. వీటిని సేవించడం భక్తులు భగవంతుని పవిత్రసేవతో సమానం. భరతుడు, గుహుడు మొదలైన వారు ఈ పాదసేవ ద్వారా ముక్తులైనారు.
అర్చన భక్తి:
ప్రతిరోజు తులసి పుష్పాదులు, ఇతర సుగంధ ద్రవ్యాలను సమర్పించి అర్చారూపంలో దేవుని పూజించడం అర్చనా భక్తి. మానవులు తాము నమ్ముకున్న భగవంతుని అర్చనా మూర్తులను ప్రతిష్టించుకొని పూజాద్రవ్యాలతో ధూప దీప నైవేద్యాలతో దేవతలను అర్చించడం ప్రస్తుత సమాజంలో ఎంతో ప్రాచుర్యంలో ఉంది.
వందన భక్తి:
వందనం అనగా నమస్కారం. తన యందు మనస్సు నుంచి భక్తులై పూజింపుమని, నమస్కరింపుమని కృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీతలో ఉద్భోవించాడు. ఎన్ని యాగాలు చేసినా, శాస్త్రాలు చదివినా భగవంతుని నమస్కరించని వాడు ఆ ఫలితాన్ని పొందలేడు. దాస్య భక్తి:
ప్రతి మానవుడు తనకు ఇష్టమైన దేవునకు ఎల్లప్పుడు సేవకుడై, దాసుడై భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించాలి. కులశేఖర అళ్వారు దాస్య భక్తికి అత్యంత ప్రాధాన్యమిచ్చారు. హనుమంతుడు, లక్ష్మణుడు మొదలైన వారు దాస్య భక్తి నాశ్రయించి ముక్తిని పొందారు.
సఖ్య భక్తి:
సఖ్యం అనగా స్నేహం. స్నేహం కలగని మంచిలేదు. భగవంతునితో సఖ్యమేర్పరచుకున్న వారు ధన్యులు. అర్జునుడు, సుగ్రీవుడు మొదలైన వారు సఖ్య భక్తితో స్వామికి ప్రీతిపాత్రులైనారు.
ఆత్మ నివేదన భక్తి లేదా ప్రపత్తి:
ఆత్మనివేదన మనగా భగవంతుడు తప్ప అన్యులెవరూ లేరని శరణాగతి కోరడం. భక్తి మార్గాలన్నిటికన్నా ఆత్మనివేదన మోక్షమార్గానికి సులభమైన మార్గం. ఈ మార్గాన ద్రౌపతి, గజేంద్రాదులు ముక్తులైనారు
శ్రీభగవాన్ రమణ మహర్షి
23/04/17, 5:03:36 PM: +91 80088 84529: శ్రీభగవాన్ రమణ మహర్షి బయటకు వెళ్ళే సమయంలో కొండ వైపు మెట్ల దగ్గర వున్న మామిడి చెట్టు కాయలు కోయటానికి వచ్చిన కూలివాళ్ళు చెట్టెక్కి మెల్లిగా కాయలు కోయక, క్రింద నుంచే గడలతో కొట్టడం ప్రారంభించారు. దానితో ఆకులు కూడా రాలుతున్నాయి. భగవాన్, పనివాళ్ళను పిలిచి అలా కొట్టవద్దని చెప్పారు. తరువాత భగవాన్ బయటకు వెళ్లి వచ్చి చూసే సరికి, రాలిన ఆకులు కొల్లలుగా కంటబడ్డాయి. భగవాన్ చాలా బాధపడి, "ఓహో చాలు చాలు... ఇక పొండి. కాయలు కోయమంటే ఆకులు రాలేటట్టు కొట్టడమా? మనకు కాయలిచ్చినందుకు ప్రతిఫలం గడలతో చెట్టును బాదడమా? ఎవరీ పనికి నియమించినది? ఇలా కొట్టే బదులు మొదలంట నరికితే సరిపోతుంది కదా! కాయలు కోయవద్దు. ఏమీ వద్దు" అని గద్దించినారట. చెట్టు ఆకులు రాలగొట్టినందుకే ఇంత కంపించిన కరుణామయుడు, మన మనస్సు నొప్పించగలరా శ్రీ భగవాన్ ?
భగవాన్ విరూపాక్ష గుహలో ఉండగా ఎచ్చమ్మ గారు తన ఇంట్లో భగవాన్ ఫోటో పెట్టి, లక్ష పత్రిపూజ చేయాలని సంకల్పించి భగవానులకు నివేదించి ప్రారంభించారట. 50వేలు పూర్తయ్యేసరికి, వేసవి రావటం వలన పత్రి దొరకక ఒక రోజు కొండంత తిరిగి తిరిగి అలసట వచ్చి భగవాన్తో చెప్తే "పత్రి దొరకకుంటే నీ ఒళ్ళు గిల్లి పూజించరాదా? " అన్నారట భగవాన్. "అమ్మో నొప్పి కాదా?" అని ఎచ్చమ్మ గారు అంటే "ఒళ్ళు గిల్లితే నీకు నొప్పయితే, పత్రి గిల్లితే చెట్టుకు నొప్పి లేదా?" అన్నారట భగవాన్. ఆమె తెల్లబోయి "ముందు ఎందుకు చెప్పలేదు స్వామి?" అంటే నీ ఒళ్ళు గిల్లితే నొప్పని తెలిసినప్పుడు, పత్రి గిల్లితే చెట్టుకు బాధని ఎందుకు తెలియదు? నేను చెప్పాలా?" అన్నారట భగవాన్ - చెట్టు వ్రేళ్ళను పెల్లగించుట, ఆకులను గిల్లుట , భూతములను హింసించుట, పూలను కోయుట తగదని భగవాన్ చెప్పేవారు.
ఒకసారి ఎవరో శ్రీ భగవాన్ని ఇలా అడిగారట. వృషభారూడుడై శివుడు ప్రత్యక్షమై ఏదైనా వరం కోరుకోమని అంటే మీరేమి కోరుకుంటారు అని. శ్రీ భగవాన్ ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు. "నన్ను మోసగించడానికి ప్రయత్నించకు. శివునకు రూపం లేదు. అందరిలోని ఆత్మ వారే " అని.
అరుణాచలం వచ్చిన మొదటి రోజుల్లో శ్రీ భగవాన్, అరుణాచలేశ్వరాలయంలోని ఇప్ప చెట్టు క్రింద, పూదోటలోనూ, వాహన మండపం లోనూ, ఇంకా అక్కడక్కడ శరీరాన్ని లక్ష్యం చేయకుండా కూర్చొని వున్నప్పుడు, అటు వచ్చే పోయే జనం వారిని చూసి "జడం వాలే కూర్చుని వున్నాడు. ఎవరో పిచ్చివాడు" అనుకుంటూ వెళ్ళేవారిని, వారి మాటలకు భగవాన్ నవ్వుకుంటూ "ఈ పిచ్చి అందరికీ పడితే ఎంత బాగుండును" అని అనుకునే వాణ్ణనీ భగవాన్ చెప్పారు.
కుంజుస్వామి 1920 నుండి 1932 వరకు మహర్షి సేవకునిగా వ్యవహరించారు. కుంజుస్వామి ఇలా చెప్పారు. స్కందాశ్రమం చేరి, శ్రీ భగవాన్ తో నా బాల్యము, నేను జపం చేయడమూ, ప్రవచనాలు ఇవ్వటమూ మొదలైన విషయాలు చెప్పాను. నాలోని అలజడి పోయి, నాకు స్పష్టత కలగాలంటే నేనేమి చేయాలని వారిని అడిగాను. సమాధానంగా "ముందు నువ్వెవరివో తెలుసుకో. ఆలోచనలు అన్నీ ఎక్కడ్నుంచి వస్తున్నాయో గమనించు. మనస్సుని అంతర్ముఖం చేసి హృదయాన్ని చూడు." అని చెప్పారు. వారి కళ్ళలోకి చూసినప్పుడల్లా గొప్ప కాంతి కనిపించేది. తెలియని శాంతి, ఆనందమూ నన్ను ముంచేసేవి. అటువంటి అనుభవమే తిరిగి మామూలు స్థితికి వచ్చేటప్పుడు నా ఒళ్ళు జలదరించేది. చాలాసార్లు శ్రీ భగవాన్ దేహం అకస్మాత్తుగా అంతర్థానమై అనువులుగా మారి చెదిరి పోయేది. కాస్సేపటి తరువాత వారి దేహం రూపం దాల్చేది. శ్రీభగవాన్ ఘనతని గుర్తించిన మొదటి వాళ్ళల్లో ప్రసిద్ధ కవి, పండితుడు అయిన అచ్యుతదాస ఒకరు. శ్రీ భగవాన్ పాదాలను, చేతులను పట్టుకొని ఆనంద పారవశ్యులైనారు. అచ్యుతదాసుని శిష్యులు కూడా శ్రీ భగవాన్ పాడాలని తాకాలనుకుంటే "ఇదొక బ్రహ్మాండమైన జ్వాల, మీరెవ్వరూ దగ్గరికి కూడా రాలేరు" అని వారించారు.
శ్రీ భగవాన్ తల ఎప్పుడూ ఊగిపోతూ ఉండేది. చేతికర్ర లేకుండా వారు నడవ లేకపోయేవారు. నిలువుగా నిలబడలేకపోయెవారు కూడా. ఇదంతా వృద్ధాప్యం వల్ల కాదు. వారు చేతి కర్రని చాలా కాలంగా ఉపయోగిస్తుండేవారు. మదురైలో కలిగిన ఆత్మానిభూతి వల్ల ఆయనకివన్ని సంప్రాప్తించాయి. ఈ విషయం చెప్తూ శ్రీ భగవాన్ , "ఒక చిన్న పూరి పాకలో పెద్ద ఏనుగును బంధిస్తే ఆ పాక కదలిపోదా? అట్లాగే ఇదీను" అన్నారు.
మహర్షి తమ దేహాన్ని ఆరాధించటాన్ని ఎప్పుడూ ప్రోత్సహించేవారు కారు. ఎవరైనా పూలమాలలు వేయబోయినా, పూజ చేయ బూనినా వారించేవారు. హిందూ ధర్మానికి సంబంధించిన భావాలని అర్థం చేసుకోలేని వారికి ఆ భావాలని బలవంతంగా కట్టబెట్టాలని వారెప్పుడూ ప్రయత్నించలేదు. సలహా కోసం క్రిస్టియన్లు గాని, ముస్లింలు గాని వస్తే వాళ్లకి వాళ్ళ మతం లోని నిగూఢమైన బోధనలనే వివరించి చెప్పి, వారు ఎంచుకున్న దైవంతో ఐక్యం పొందడానికి కృషి చేయమనేవారు.
శ్రీ రమణాశ్రమ లేఖలనుంచి, తేనెటీగలు, మఱ్ఱి ఆకు విషయము శ్రీ భగవాన్, నాగమ్మ గారికి ఇలా వివరించారు.
"ఒక ఉదయం, నేను విరూపాక్ష గుహనుండి, ఇటు ప్రక్కనే కొండ దిగి ప్రదక్షిణ మార్గంగా పోతూ, పంచముఖ దర్శనానికి, పచ్చేయమ్మ కోవెలకూ, మధ్యనున్న మార్గాలలో కొండ ఎక్కి అడ్డ దోవన నడుద్దామని అట్లా ఎక్కుతూ పోయాను. దారి లేదూ, డొంకూ లేదు. ఒకటే అడవి. ఎక్కగా ఎక్కగా ఎక్కడి నుండో పెద్ద మర్రాకు ఒకటి కొట్టుకొని వచ్చింది. ఆ ఆకు ఒక్కటి పెద్ద విస్తరంత వుంది. అది చూడగానే అరుణాచల పురాణంలో అరుణగిరి యోగి నివసించే వట వృక్షాన్ని గురించి చెప్పిన శ్లోకం జ్ఞప్తికి వచ్చింది" అన్నారు భగవాన్. "దేని నీడ బహుతర వ్యాప్తితో సదా మండలాకారంగా విరాజిల్లుతూ దేవ, మానవుల చేత ఆశ్చర్యకరంగా చూడబడుతూ ఉన్న ఆ వట వృక్షం ఈ అరుణగిరి ఉత్తర శిఖరమున కనిపిస్తూ వుంది. ఆ వట వృక్షము క్రింద సిద్ధ వేషము ధరించిన మహేశ్వరుడు(అరుణగిరి యోగి) సదా నివసిస్తూ ఉన్నాడు. " ఈ శ్లోకం జ్ఞప్తికి రాగానే, ఈ ఆకు ఆ వట వృక్షానిదే కాబోలును. ఇది వచ్చిన జాడననుసరించి పోయి ఆ వృక్షం చూద్దామని తోచి ఎక్కుతూ ఉంటె ఒక ఎత్తు ప్రదేశంలో ఒక వృక్షం ఉన్నట్లు గోచరించింది. అక్కడికి ఎక్కుదామని పోతూ ఉంటే ఒక పొదకు నా తొడ రాచుకున్నది. ఆ రాపిడికి అందులో వున్న జుంటీగలు చెలరేగి కరవటం ఆరంభించినవి. సరే, ఈ తొడ తప్పు చేసింది గనుక దానికిదే శిక్ష అని కదలకుండా నిలిచాను. ఆ ఈగలు వేరెక్కడా కుట్టక ఏ భాగం వాటికి తాకిందో, ఆ భాగం మాత్రమే కుట్టినవి. ఒక్కొక్కటీ వచ్చి ముక్కుతో తొలిచి, ఆ ముక్కు అందులో విరిగేంత వరకూ పొడిచి పోయేది. ఈ విధంగా వాటి ఇష్టం వచ్చినంత సేపు కసిదీరా కరచి పోయినవి. అవి వదలి పోయిన వెనుక నడక సాగించాను.
అయితే ఆ వటవృక్షం సంగతి మాత్రం గుర్తే లేదు. చిత్రంగా ఆ విషయమే మరపు కలిగి ఏడుదోనలకు చేరుకుందామని చూస్తే మధ్యన అగాధమైనవి మూడు దోనలు అడ్డుగా వున్నవి. కాలు చూద్దామా ఇంత లావయి బాధిస్తూ వున్నది. సరే ఎట్లాగో ఆ మూడు దోనలు దాటి, ఏడుదోనలని చేరి అక్కడి నుంచి సరాసరి దిగి సాయంకాలం అయ్యేసరికి జటాస్వామి గుహవద్దకు చేరాను. అంత వరకు ఆహారం ఏమి లేదు. అక్కడ వారేదో పాలు, పళ్ళూ కలిపినది. ఒక లోటాలో ఇస్తే తాగి, రవంత విశ్రమించి, రాత్రి విరూపాక్ష గుహకు వెళ్ళాను. కాలు ఇంత లావయ్యింది. జటాస్వామి వాళ్ళు గమనించలేదు కాని, పళనిస్వామి వెంటనే చూసి, 'ఇదేమి?' అని విచారించి తెలుసుకొని మరుదినం నువ్వుల నూనె రాసి, శ్రావణంలో ఆ కుట్టిన చోట గుచ్చి చూస్తే ఒక్కొక్క ముక్కు ఇనుప మేకులాగా వున్నది. వారు చాలా శ్రమ పడి అవన్నీ మెల్లిగా తీసి, వెనుక ఏమేమో చికిత్సలు చేసారు. 2,3 రోజులకు కాలు వాపు తగ్గింది" అని చెప్పారు భగవాన్.
,
"ఆ తర్వాత ఆ వట వృక్షం వున్న స్థలం గుర్తించాలన్న యత్నం చేయనేలేదా భగవాన్" అన్నాను. "ఊహూ, మళ్ళీ ఆ తలపే కలుగలేదు. " అన్నారు భగవాన్. కొందరు భక్తులు ఆ స్థలం కనిపెట్టాలని వెళ్లి భంగపడ్డారుట. 🙏🙏🙏🙏
ఆపస్తమ్బ ధర్మసూత్రమ్
23/04/17, 7:17:04 PM: Sesibhushan: 🙏 ఆపస్తమ్బ ధర్మసూత్రమ్
🌻 ప్రథమ ప్రశ్నః :-
🌹 షష్ఠః ఖండః :-
సూ:-సదా నిశాయాం గురుగ్ం సంవేశయేత్తస్య పాదౌ ప్రక్షాల్య సంవాహ్య !
✍🏻 ప్రతిదినము రాత్రి సమయమున ఆచార్యుని పాదములు కడిగి , ఒత్తి ఆచార్యుని నిద్రపుచ్చవలెను.
సూ:-అనుజ్ఞాతస్సంవిశేత్ !
✍🏻 గురువుచే అనుమతి పొంది నిద్రపోవలెను.
సూ:- న చైనమభిప్రసారయీత !
✍🏻 అట్లే శిష్యుడు , గురువునకెదురుగా కాళ్ళు చాపి పరుండరాదు .
సూ:- న ఖట్వాయాగ్ం సతో2భిప్రసారణమస్తీత్యేకే !
✍🏻 ఆచార్యుడు మంచముపై పడుకున్నప్పుడు , శష్యుడు ఎదురుగా కాళ్ళు చాపి పరుండుట దోషము కాదు .
సూ:- న చాస్య సకాశే సంవిష్టో భాషేత !
✍🏻 ఆచార్యుని సమీపమున కూర్చొని మాట్లాడకూడదు.
అతని దగ్గర శిష్యుడు సదానిలబడియే మాట్లాడవలెను.
సూ:- అభిభాషిత స్త్వాసీనః ప్రతిబ్రూయాత్ !
✍🏻 ఆచార్యుడు తానే మీట్లాడించినచో కూర్చొని మాట్లాడవలెను.
సూ:- అనుత్థాయ తిష్ఠంతమ్ !
✍🏻 ఆచార్యుడు నిలబడి మాట్లాడుచున్నచో తాను వెంటనే లేచి మాట్లాడవలెనే కాని అట్లే కూర్చొనియుండరాదు .
సూ:- గచ్ఛంతమనుగచ్ఛేత్ !
✍🏻 ఆచార్యుడు నడచుచున్నట్లైతే అతని వెంటనే నడచుచు పోవలెను .
సూ:- ధావంతమనుభావేత్ !
✍🏻 ఆచార్యుడు పరుగెత్తుచున్నచో శిష్యుడు కూడా అతని వెంట పరుగెత్తవలెను.
సూ:- న సోపానద్వేష్టితశిరా అవహిత పాణిర్వా2 సీదేత్ !
✍🏻 శిష్యుడు తాను పాదుకలు వేసికొని , లేక శిరస్సునకు తలపాగాను కట్టుకొని లేక కత్తిమొదలైనవి పట్టుకొని గురువు దగ్గర ఉండకూడదు.
సూ:- అధ్వాపన్నస్తు కర్మయుక్తో వా2సీదేత్ !
✍🏻 శిష్యుడు తాను త్రోవయందున్నప్పుడు కట్టెలు కొట్టుట , కోయుటవంటి పనులు చేయుచున్నప్పుడు పాదుకలు వేసుకోవచ్చు .
సూ:- న చేదుపసీదేత్ !
✍🏻 కాని ఆచార్యుడు సమీపమున లేన్నప్పుడు త్రోవయందు ఇతర పనులు చేయుచున్నప్పుడు , పాదుకలు మొదలగు వానిని విడిచి కూర్చొనవలెను .
సూ:- దేవమివాచార్యముపాసీతావికథయన్నవిమనా వాచగ్ం శుశ్రూషమాణో2స్య !
✍🏻 ఆ ఆచార్యుని , తన ఇష్టదేవతను వలె గౌరవించుచు అతనితో వ్యర్థముగా మాట్లాడక శ్రద్ధతో అతని మాటను గౌరవించుచు ఉపాసింపవలెను .
సూ:- అనుపస్థకృతః !
✍🏻 ఆచార్యుని ముందు కాలిపై కాలు వేసికొనియుండరాదు . (" ఉపస్థ శబ్ద ఆసనవిశేషం బ్రూతే ఆకుంచితస్య సవ్యజానునః ఉపరి దక్షిణ పాదప్రక్షేపే సతి యత్ సుఖావస్థానం భవతి ") తైత్తిరీయ ఆరణ్యకం 2,11,3 మాధవీయవ్యాఖ్య (ఉపస్థ శబ్దమునకు ఒక విధముగా కూర్చుండుట /ఉపస్థ / అని తెలిపినారు .
సూ:- అనువాతి వీతః !
✍🏻 ఆచార్యునకనుకూలముగా గాలివీచుచున్నప్పుడు ఆతనికెదురుగా కూర్చొనవచ్చును .
సూ:- అప్రతిష్టబ్ధః పాణినా !
✍🏻 చేతిని భూమికి ఆనించి కూర్చొనరాదు .
సూ:- అనపశ్రితో2 న్యత్ర !
✍🏻ఇతరములైన గోడ మొదలగు వానిని ఆనుకొని కూర్చొనరాదు .
సూ:- యజ్ఞోపవీతీ ద్వివస్త్రః !
✍🏻 బ్రహ్మచారి రెండు వస్త్రములు ధరించినప్పుడు ఇంకొక వస్త్రమును యజ్ఞోపవీతమువలె ధరింపవలెను .
సూ:- అధోనివీతస్త్వేకవస్త్రః ! ✍🏻 బ్రహ్మచారి ఒకే వస్త్రముతో నున్నప్పుడు అధోనివీతుడు కావలెను . ఆతనికి ఉన్న పొడువైన వస్త్రమున కొంత భాగమున ఉత్తరీయముగా మెడలో ధరింపరాదు.
సూ:- అభిముఖో2నభిముఖమ్ !
✍🏻 ఆచార్యునకు ఒక ప్రక్క ఎదురుగా చక్కగా కూర్చొనవలెను .
సూ:- అనాసన్నో2 నతిదూరే !
✍🏻 ఆచార్యునకు అతిదగ్గరగా , అతిదూరముగా కూర్చొనరాదు.
సూ:- యావదాసీనొ బాహుభ్యాం ప్రాప్నుయాత్ !
✍🏻 ఆచార్యుని చేతులకు అందునంత దగ్గరగా కూర్చొనవలెను .
సూ:- అప్రతివాతమ్ !
✍🏻 ఎదురుగా గాలివీచుచుండగా ఆచార్యునకు అడ్డముగా కూర్చొనరాదు .
సూ:- ఏకాధ్యాయీ దక్షిణం బాహుం ప్రత్యుపసీదేత్ !
✍🏻 తానొక్కడే అధ్యనము చేయుచున్నచో ఆచార్యునికుడి ప్రక్కననే కూర్చొనవలెను .
సూ:- యథావకాశం బహవః !
✍🏻 ఆచార్యుని దగ్గరొచాలామంది శిష్యులున్నచో , వారు తమ తమకనుకూలముగా కూర్చొనచ్చును .
సూ:- తిష్ఠతి చ నాసీతానాసనయోగవిహితే !
✍🏻 ఆచార్యుడు కూర్చొనుటకు ఆసనము లేక నిలబడినప్పుడు శిష్యుడు కూర్చొనరాదు .
సూ:- ఆసీనే చ సంవిశేత్ !
✍🏻 అట్లే ఆచార్యుడు పడుకొని లేక కూర్చొని ఉన్నప్పుడు శిష్యుడు పడుకొనరాదు .
సూ:- చేష్టతి చ చికీర్షంస్తచ్ఛక్తి విషయే !
✍🏻 ఆచార్యుడు చేయుపని తనకు చేయుటకు వీలైనచో (శక్తికలిగినచో) దానిని చేయుటకు ప్రయత్నింపవలెను .అప్పుడు ఆచార్యుడను మతించినచో దానిని తప్పక చేయవలెను .
సూ:- న చాస్య సకాశే2న్వక్స్థానినముపసంగృహ్ణీయాత్ !
✍🏻 తనకు ఉపనయనము చేసి వేదాది సంస్కృతాది విద్యలనుపదేశించు ఆచార్యునికంటె భిన్నమైన గురువులను అన్వక్ స్థానులని స్మార్తవ్యవహారము . అట్టి గురువులు తన ఆచార్యుని , సమిపముననున్నప్పుడు వారికి నమస్కారాది క్రియలు చేయరాదు .
సూ:- గోత్రేణ వా2 కీర్తయేత్ !
✍🏻 ఆతని గోత్రమును కూడ చెప్పుచు కీర్తింపరాదు .
సూ:- న చైనం ప్రత్యుత్తిష్ఠేదనూత్తిష్ఠేద్వా !
✍🏻 ఆచార్యుని సమీపమందు ఆగురువు ఉన్నప్పుడు గౌరవభావముతో లేచి నిలబడకూడదు , అట్లే ఆ గురువు లేచున్నప్పుడు ఆతని వెంట తాను లేవకూడదు .
సూ:- అపి చేత్తస్య గురుస్స్యాత్ !
✍🏻 తన ఆచార్యునకు మామ మొదలగు గురుత్వము కలిగియున్నవారు సమీపమందున్నచో ఈ క్రింద చెప్పబడిన్నట్లుండవలెనప .
సూ:- దేశాత్త్వాసనాచ్చ సగ్ంసర్పేత్ !
✍🏻 ఆ స్థలము , ఆసనము నుండి లేచి నిలబడవలెను .
సూ:- నామ్నా తదంతేవాసినం గురుమాప్యాత్మన ఇత్యేకే !
✍🏻 ఆచార్యుని శిష్యుడు తనకు గురువైనను పేరుపెట్టి పిలవవచ్చును అని కొందరన్నారు , కాని గురువు ఎట్టివాడైనను అతని పేరు ఉచ్చరించుట తగదని దీని వ్యాఖ్యాత (హరదత్తుడు) తెలుపుచున్నాడు.
సూ:- యస్మిగ్ంస్త్వనాచార్య సంబంధాద్గౌరవం వృత్తిః తస్మిన్నన్వక్ స్థానీయే2 ప్యాచార్యస్య !
✍🏻 ఆచార్య సంబంధము లేనప్పటికిని అతడభ్యసించిన విద్య అతని నడవడి మొదలగు గుణముల వలన ప్రజలందరు గౌరవించుచున్న అన్వక్ స్థానియైన వానిని ఆచార్యుని వలెనే గౌరవింపవలెను.
సూ:- భుక్త్వా చాస్య సకాశే నానూత్థాయోచ్ఛిష్టం ప్రయచ్ఛేత్ !
✍🏻 ఆచార్యుని సమీపమందు భుజించి కూర్చుండి తాను తినగా మిగిలిన అన్నమును (ఉచ్ఛిష్టమును) లేవకుండ అనుపనీతుడైన ద్విజునకు కాని , భూమియందు పాతి పెట్టుటకై కాని ఇవ్వరాదు .
సూ:- ఆచామేద్వా !
✍🏻 అట్లే ఆచమనమును కూడా సమీపమున కూర్చుండి చేయరాదు .
సూ:- కింకరవాణీత్యామంత్య్ర !
✍🏻 ఆచమనము చేసిన తరువాత తానేమి చేయవలెనో తెలుపుడని గురువును అడుగవలెను .
📜ఇతి షష్ఠః ఖండః📜
💐గురూపాసన💐
No comments:
Post a Comment