Saturday, September 28, 2019

*THVAMEVAAHAM త్వమేవాహమ్‌*

కన్నతల్లి కడుపులోంచి బయటపడి,
>

తొలిసారి ఊపిరిని పీల్చిన క్షణం నుంచి,
>
పుడమితల్లి కడుపులోకి చేరుకునేందుకు
>

 ఆఖరిసారి ఊపిరిని విడిచిపెట్టడం దాకా
సాగే ప్రస్థానం

 పేరే

 *నేను =NENE*

          *ఈ *నేను*
 ప్రాణశక్తి అయిన
"ఊపిరి"కి మారుపేరు●

 * ఊపిరి ఉన్నంతదాకా *నేను*’ అనే భావన కొనసాగుతూనే ఉంటుంది

* జననమరణాల మధ్యకాలంలో
>
 సాగే జీవనస్రవంతిలో
ఈ
*నేను* ఎన్నెన్నో పోకడలు పోతుంది. మరెన్నో విన్యాసాలూ చేస్తుంది●

          *ఈ *నేను*
లోంచే
*నాది* అనే భావన పుడుతుంది!

         *ఈ *నాది* లోంచి

1.నావాళ్ళు,
2.నాభార్య,
3.నాపిల్లలు,
4.నాకుటుంబం,
5.నాఆస్తి,
6.నాప్రతిభ,
7.నాప్రజ్ఞ,
8.నాగొప్ప...
అనేవీ పుట్టుకొచ్చి
>
చివరికి ఈ *నేను*
అనే భావన
 భూమండలాన్ని కూడా మించిపోయి,
ఆకాశపు సరిహద్దును కూడా దాటిపోయి,
నిలువెత్తు విశ్వరూపాన్ని దాల్చి *అహం* గా ప్రజ్వరిల్లుతుంది.

              * *EGO అహం* అనే మాయ పొర కమ్మేసిన స్థితిలో ఈ
*నేను*  *నేనే సర్వాంతర్యామిని*
అని విర్రవీగుతుంది.

*నాకు ఎదురే లేదని ప్రగల్భాలూ పలుకుతుంది.
*

1. పంతాలతో
2. పట్టింపులతో,
3. పగలతో
4. ప్రతీకారాలతో

తన ప్రత్యర్థిని సర్వనాశనం చేయడానికీ
సిద్ధపడుతుంది ●

1 .బాల్య,
2.కౌమార,
3.యౌవన,
4.వార్ధక్య
దశలదాకా
విస్ఫులింగ తేజంతో విజేతగా నిలిచిన
 *నేను* అనే ప్రభ ఏదో ఒకనాడు
మృత్యుస్పర్శతో కుప్పకూలిపోతుంది.◆

               *వందిమాగధులు కైవారం చేసిన శరీరం కట్టెలా మిగులుతుంది.●

               *సుందరీమణులతో మదనోత్సవాలు జరుపుకొన్న దేహం నిస్తేజంగా పడి ఉంటుంది.●

              * సుఖభోగాలతో, అష్టైశ్వర్యాలతో తులతూగిన *నేను* చుట్టూ చేరిన బంధుమిత్ర సపరివారపు జాలి చూపులకు కేంద్ర బిందువుగా మారుతుంది.●

              *కడసారి చూపులకోసం, కొన్ని ఘడియలపాటు ఆపి ఉంచిన విగతజీవికి అంతిమయాత్ర మొదలవుతుంది.●

               *మరుభూమిలో చితిమంటల మధ్యే సర్వబంధనాల నుంచీ విముక్తి కలుగుతుంది.●

             *మొలకుచుట్టిన ఖరీదైన కౌపీనంతో సహా, మొత్తంగా కాలి బూడిద అవుతుంది.◆

*1.నేనే* శాసన కర్తను,

 *2.నేనే* ఈ భూమండలానికి అధిపతిని,

*3.నేనే* జగజ్జేతను...
అని మహోన్నతంగా భావించిన

 *నేను*
లేకుండానే మళ్ళీ తెల్లవారుతుంది.
రోజు మారుతుంది.

               *ఊపిరితో మొదలై ఊపిరితో ఆగిన          *నేను* కథ అలా సమాప్తమవుతుంది.

               * అందుకే ఊపిరి ఆగకముందే
*నేను*
గురించి తెలుసుకో అంటుంది భగవద్గీత
BHAGAVATH GEETHA..

             * చితిమంటలను చూస్తున్నప్పుడు కలిగేది *శ్మశానవైరాగ్యం* మాత్రమే.

             *అది శాశ్వతం కానే కాదు*

* *నేను* గురించిన సంపూర్ణమైన అవగాహనతో ఉన్నప్పుడే, పరిపూర్ణమైన
' వైరాగ్యస్థితి ' సాధ్యమవుతుంది.

             * *వైరాగ్యం* = అంటే అన్నీ వదిలేసుకోవడం కానేకాదు.
*దేనిమీదా మోహాన్ని కలిగి ఉండకపోవడం*.

 తామరాకుమీద నీటి బొట్టులా జీవించగలగడం.

             *స్వర్గ ~నరకాలు ఎక్కడో లేవు. మనలోనే ఉన్నాయి.

              * మనిషికి, ఆత్మదృష్టి నశించి బాహ్యదృష్టితో జీవించడమే *=నరకం*

              * అంతర్ముఖుడై నిత్యసత్యమైన ఆత్మదృష్టిని పొందగలగడ0=* స్వర్గం.*

              *ఈ జీవన సత్యాన్ని తెలియచేసేదే వేదాంతం*.

1. నిజాయతీగా,

2. నిస్వార్థంగా,

3.సద్వర్తనతో,

4. సచ్ఛీలతతో

5.భగవత్‌ ధ్యానం
తో జీవించమనేదే

 *వేదాంతసారం*.

    *అహం బ్రహ్మాస్మి*
అంటే =
*అన్నీ నేనే* .◆

అనే స్థితి నుంచి

 *త్వమేవాహమ్‌* = అంటే- *నువ్వేనేను*
అని
భగవంతుడి పట్ల చిత్తాన్ని నిలుపుకోగల తాదాత్మ్య స్థితిని చేరుకోగలిగితేనే
*మానవ జన్మకు సార్థకత.

No comments:

Post a Comment